Over Oekraïne

Oekraïne is het grootste Europese land, en strekt zich uit van de hoge Karpaten tot aan de warme Zwarte Zee.

Dit is het land met vruchtbare gronden, grote rivieren en ijverige mensen. Dit is een innovatief land, dat aan de wereld tal van prachtige uitvindingen en technologieën schonk, die de wereld ten goede veranderen. Dit is het land, dat altijd een integraal deel van Europa geweest is, op het gebied van geografie, cultuur en geest. Vandaag droomt Oekraïne om zich aan te sluiten bij de Europese gemeenschap, zowel politiek als vanuit het oogpunt van veiligheidsperspectieven.

De eerste historische staat van Oekraïners was het Kievse Rijk, wat gedurende de middeleeuwen het grootste land van Europa was. Het Kievse Rijk omvattende het territorium vanaf het Baltische gebied tot aan de Zwarte Zee, en nam toe in grootte en welvaart door handel. Dit was mogelijk, doordat kooplieden uit West-Europa, het Middellandse Zeegebied, het Hanzegebied, Byzantium, Arabië en Perzië in staat waren om naar Kiev te komen, en zaken te doen. Zijn grootste macht bereikte het Kievse Rijk gedurende de regeerperiode van Prins Vladimir de Grote en Jaroslav de Wijze. Gedurende de regering van Vladimir nam het land het Christendom aan. In deze tijd was Jaroslav welbekend als een grondlegger van wetenschap en onderwijs. Hij was de “schoonvader” van Europa — zijn dochters werden koningin van vooraanstaande Europese landen — Frankrijk, Hongarije en de Noordse landen.

Na Jaroslav splitste het Kievse Rijk in enkele tientallen vorstendommen. Destijds werden alle Europese landen op een vergelijkbare wijze gesplitst. Echter, het was het Oekraïense land, dat geconfronteerd werd met het grootste gevaar van die tijd — de Mongoolse invasie. De Oekraïense landen werden verwoest, honderden Oekraïense steden werden platgebrand, en veel mensen werden gedood of gevangen genomen door talloze hordes van Genghis Khan en zijn kleinzoon Batu Khan. Een groot deel van het Oekraïense land werd het zogenaamde Wilde Veld. Maar de moed van de Oekraïense strijders wist de veroveraars terug te drijven — de Mongolen hebben West- of Centraal-Europa nooit bereikt.

Een paar honderd jaar later werden de meeste Oekraïense landen deel van Centraal-Europese landen — Polen, Hongarije en Litouwen. Aan het eind van de vijftiende eeuw ontstond, midden in het Wilde Veld, de Zaporizja Sitsj — een republiek van vrije mannen, die de verantwoordelijkheid namen om de Oekraïense mensen te verdedigen tegen buitenlandse onderdrukking en veroveraars. In 1649, ongeveer 150 jaar nadat de Sitsj was gecreëerd, ontstond er een onafhankelijke Oekraïense staat op de wereldkaart — het Zaporizja Leger (ook bekend als het Kozakken Hetmanaat). De hetman Bogdan Chmelnitski werd de leider ervan. Het Oekraïense kozakkenleger was het beste van Europa, en instellingen voor hoger onderwijs van het Kozakken Hetmanaat, zoals de Ostroh — en de Kyiv Mohyla-Colleges (later — academies) boden excellent onderwijs aan.

Het Oekraïense land heeft altijd onverzadigbare veroveraars aangetrokken. Daardoor kon het Kozakken Hetmanaat niet lang stond houden. Ondermijnd door interne strijd en externe agressieve aantasting van machtige buren, werden aan het eind van de achttiende eeuw de Oekraïense landen verdeeld tussen twee rijken — het Russische en het Oostenrijkse. Het was over dit vruchtbare land, dat de twee rijken vochten in de Eerste Wereldoorlog, welk gevecht hen beide vernietigde.

Van 1917–1920 was Oekraïne onafhankelijk. Zijn soevereiniteit werd erkend door een aantal Europese landen, waaronder Sovjet-Rusland. Echter, Oekraïne’s noordelijke buurman zag niet af van overnamepogingen, en ontketende een “hybride oorlog“ tegen Oekraïne. Sovjet-Rusland bezette het grootste deel van het land, en dwong het om zich aan te sluiten bij de Sovjet-Unie.

De Holodomor van 1932–1933 en Stalins terreur waren de wraak van het totalitaire Sovjet-regime voor het Oekraïense gevecht voor onafhankelijkheid. Alleen al de Holodomor (letterlijk: moord door uithongering) kostte het leven aan bijna 4 miljoen mensen. Het totalitarisme trachtte de Oekraïense boerenstand en intelligentsia uit te roeien, en hun historische erfgoed te vernietigen — het Kievse Rijk, de Kozakken en de blauw-gele vlag. De Nazi-invallers gebruikten dezelfde roofzuchtige praktijken in Oekraïne van 1941–1944.

Daarom, toen de Sovjet-Unie in 1991 uiteenviel onder de druk van zijn imperialistische aard en economische problemen, trok Oekraïne zich hieruit terug en werd onafhankelijk. Gedurende de daarop volgende 22 jaren ontwikkelde Oekraïne zich vreedzaam, om zich een moeizame weg te banen naar zijn Europese droom. Toen de vierde Oekraïense president besloot om deze droom te stelen, en Oekraïne verkocht aan Poetin, brak de Euromaidan uit. Een aantal maanden confrontatie tussen de regering en de oppositie eindigde met het neerschieten van vreedzame demonstranten in het centrum van de Oekraïense hoofdstad door gewapende politieagenten, die loyaal waren aan het autoritaire regime. Dit regime werd toen afgezet door de wil van het Oekraïense volk. De mensen refereren aan de gevallenen in deze strijd als de Helden van de Hemelse Honderd.

De revolutie had gewonnen. Echter, Rusland begon meteen de bezetting van het Krim-schiereiland, en orkestreerde een separatistische opstand in Oost-Oekraïne. Vervolgens escaleerde deze muiterij in een bloedige Russisch-Oekraïense oorlog, welke nog steeds voortduurt. Rusland besteedt elke dag veel geld aan deze oorlog, en betaalt daarbij ook met de levens van zijn manschappen, nastrevend één doel — het niet toestaan aan Oekraïne om een vrij en Europees land te worden en het vernietigen van de Oekraïense soevereiniteit.

Er is geen vrij Europa zonder een vrij Oekraïne; daarom wordt momenteel het lot van dit continent beslecht in Oekraïne.